Önümde gerçek günlüğüm var buraya yazabileceğim yada resimli monteskine’de çizeceğim tek satırlık cümleler dolaşıyor defterimde.
Bunların hiçbiri gerçek hayatıma girmiş (yada kendilerini benim hayatıma girmiş olduğunu sanan) insanlarla ilgili değil. Birilerini kafaya takmak insanı küçülten bir şey.
Ayrıca seni kendi altında konumlandırmaya çalışan herkesten mümkün olduğunca kaçmalısın günlük.
Bu ara ünlü olmakla ilgili konuklara odaklanmışım. Eğer haldır haldır para kazandıracaksa “ün” çok iyi, yok seni ortamlarda süründürecekse ki çok var böyleleri yok kalsın.
Pazartesi olmuş bu arada eczaneye gitmeliyim vitaminlerimi almalıyım,
çok acayip deri örme videosu var ona çalışmalıyım. Haftayı planlamalıyım.
En önemlisi bir bölüm yazmalıyım.
Sana da yazmış mıydım günlükçüm? Yazarlarla - çizerlerin birlikte çalışması çok zordur.
Yazar patron gibidir bu ilişkide,
aslına bakarsan çizen insanı hor görmek fikir beyan etmek şuursuzluğu kendimi bildim bileli şaşırdığım konulardandır.
İki disiplin de kendini öne çıkarmaya kodlanmıştır. Resmin kanında yola gelmemek vardır. Birinin kendi çizimlerini yazması doğaldır bu minvalde, (nasıl istersem çok sıkıcı da yazabiliyorum yaşasın).