Biliyorum bunu demek için
ve bacalardan bampicamping yapmak için daha bir aydan fazla var ama ne yapayım
içimden geldi...
Halbuki hastayım oysa her
kes beni fastayım sanıyor. İğrenç espriler üst üste geliyor yol yakınken kaçın derim.
Gerçekten gribim ve ilaçlar
beni böyle yaptı.
Boğazım şiş sanki bir
kunduz yutmuşum da geçerken tırnaklarıyla çızıklar atmış gibi. Burnum estetik yaptırdıktan
az sonra gibi şiş.
Tamamen yüzümle iletişimi
kesmiş durumda. Kafamın içinde deliler gibi dans eden gençlerler var (sanırım twist
yapıyorlar):_(
Benim yazıma (mobidikdeki)
daha doğrusu gif animasyonuma arkadaşın biri laf mı çarpmış yoksa beğenmiş mi
anlamadım.
Hastalık yüzünden zaten
beynim tam kapasite çalışmıyor dedim ya,
her neyse eğer yazılara gif
koyuyorum diye kızıla biliniyorsa bu ülkede baya durumlar vahimmiş dostum ya.
Çok güzel bir kitap
okuyorum “mucizeleri saymak” domingodan çıkmış. Gülüyorum çok da üzücü aslında.
Domingo'nun kalbimi çaldığı
bu üçüncü kitabı. “Frank ailesi” bana çok iyi gelmişti bu da üstüne cila oldu.
Farklı olmak ne güzel şey mirim.
Sonracığıma şunu da
belirteyim facede bana eski hayatımdan (trt) beğen, ekle, yay, cici yap
mesajları geliyor. To be to be demek istiyorum onlara.
İlla pop şarkı sözümü
yazayım yani “o geçtiğimiz başka yazdı şimdi tarih oldunuz” diye, yada şöyle "seni çoktan unuttum oley be o zaman bebekte üç beş tur atayım"...
Ve yeni çıkan askılar
gerçekten çok güçlüler, Yapıştıkları yerden asla çıkmıyorlar, odamın duvarları
onlarla dolu, sırf bu sebepten yağlı boya resim yapabilirim.
Sanat tarihi bu yapışkanlı
askılar sayesinde yön değiştire bilir, belki de değiştirmez sen de korkma hemen günlükçüğüm
siyu
siyu