Wallahi günlük ne yalan söyleyeyim bu sefer gelişine vuracağım, kafamda tasarlarsam yazının gazı kaçacak.
(bak bunlar hep korku). Bu gün derste dört kişi kalmıştık kar yüzünden.
Başlangıçta 25 kişiydik sandalye bulamıyorduk. Alıştık bu durumlara hevesin çabuk geçmesi çağımızın masalı...
Neyse hoca senaryosunu okudu çok iyiydi.
Sonra biz okuduk onlarda iyiydi.
Esasen arkadaşlarımızın hayatları daha ilginçti. Hepsi rahatlıkla davranış bilimci olabilecek ruhta insanlar. Bir arkadaşımız var huzur evinde kalıyor ondan çok şey öğreniyoruz. Baya terapi gibi oluyor bize de.
Belkide kendimize bile itiraf edemediğimiz şeyleri anlatıp yazıyoruz.
Yaşlıların üzerinde ki "yaşlısın artık ölebilirsin" duygusal baskısına o kadar kızıyorum ki günlük şimdilik sadece hıııırrr diyebiliyorum.
Büyüklerin gözlerinden...