İnsanın, ilk gözünü açtığında kendisini bekleyen rutinin bilinci ile rüya halinin iç içe geçtiği manzaralar sanki bunlar.
Rutinin, yani günün geri kalanı ise Rampa’nın sokağın karşı tarafındaki bölümünde...
Kalemtıraş çöpleri, kibritler, dağınık yatak izleri, sokakta denk gelinen motosikletler ve diğer işgünü emareleri dev boyutlardaki tablolarda yinelenip duruyor. İnci Furni’nin – tekrarlarla – kendi deyişiyle – absürd bir noktaya taşıdığı bu gündelik rutin manzaralarında beklenmedik bir özellik var: Sanatçının bu rutini “özgürlük alanım” diyerek sahiplenmesi.
http://www.radikal.com.tr/hayat/bizim_onemsiz_rutinimiz-1133301
